hy    |   fr

Չարապաշտութիւն (ութեան)

s.

impiety;
heresy;
idolatry.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif չարապաշտութիւն չարապաշտութիւնք
accusatif չարապաշտութիւն չարապաշտութիւնս
génitif չարապաշտութեան չարապաշտութեանց
locatif չարապաշտութեան չարապաշտութիւնս
datif չարապաշտութեան չարապաշտութեանց
ablatif չարապաշտութենէ չարապաշտութեանց
instrumental չարապաշտութեամբ չարապաշտութեամբք